De laatste tijd zie en hoor ik af en toe dat zingeving neergezet wordt als flauwekul. En om eerlijk te zijn, waar het vandaan komt snap ik wel. Als men begint te gooien met woorden als het vinden van je ware purpose, of werken aan je why, dan begint het bij mij ook aardig te jeuken. En als daar een programma bij hoort waarin je zweethutten bouwt, yoghurtdouches ondergaat of een stille tocht houdt voor je oude overtuigingen dan ben je mij ook wel kwijt. En toch vind ik werken aan zingeving...

In leiderschapstrainingen hoor ik deze gelukkig niet zo vaak meer. Maar als we eerlijk zijn, elke leidinggevende heeft dit wel eens gedacht, toch? Wat ik zelf in ieder geval heb ervaren is dat deze gedachte en de acties die er uitkomen zelden effectief zijn. Vorige maand schreef ik over nieuwsgierigheid als basishouding van leiders, het voorbeeld hierboven illustreert een tweede aspect van wat ik als een behulpzame basishouding van leiders zie: autonomie (het respecteren van de autonomie...

Nieuwsgierigheid als kerncompetentie van de leider Eén van de meest irritante reacties die je als manager kan krijgen: ‘zo doen we dat hier altijd’. In trainingen en coaching kom ik deze regelmatig tegen als vraag van leidinggevenden, hoe ga ik hier nou weer mee om? Over het algemeen roept deze uitspraak veel irritatie op, niet onbegrijpelijk natuurlijk. Dat zorgt helaas meestal ook voor een wat minder constructieve reactie. Zo weet ik me zelf nog te herinneren dat ik een collega aansprak...