Zingeving: zweverige flauwekul of goed om aan te werken?

De laatste tijd zie en hoor ik af en toe dat zingeving neergezet wordt als flauwekul. En om eerlijk te zijn, waar het vandaan komt snap ik wel. Als men begint te gooien met woorden als het vinden van je ware purpose, of werken aan je why, dan begint het bij mij ook aardig te jeuken. En als daar een programma bij hoort waarin je zweethutten bouwt, yoghurtdouches ondergaat of een stille tocht houdt voor je oude overtuigingen dan ben je mij ook wel kwijt.

En toch vind ik werken aan zingeving absoluut zinvol (😉). Zingeving gaat voor mij namelijk over iets heel simpels, namelijk: doe je werk wat je zinvol vindt? Dat kan zeker gaan over het verbeteren van de wereld of het bereiken van hogere spirituele doelen, maar het kan ook veel kleiner zijn. Zo las ik laatst dat de stratenmaker niets geeft om zingeving maar gewoon betaald wil worden aan het eind van de maand om zijn huur te kunnen betalen en een worst op de barbecue te leggen. Dat klopt in mijn ogen niet. De meeste stratenmakers zullen namelijk aan het eind van de dag omkijken en tegen elkaar zeggen, ‘zo, dat is weer een mooi stukje werk geleverd’. En ook dat, of misschien juist wel dat, is zingeving. De ervaring dat je werk zinvol is. En zo zal een kok ook blij zijn als hij een echt lekker gerecht gemaakt heeft of een verpleegkundige blij zijn als een patiënt weer gezond naar huis mag. En ja, deze mensen willen allemaal ook betaald worden, maar dat is echt niet het enige doel.

Waar dit volgens mij zelfs eerder misloopt is op kantoor. Want aan het einde van de dag tegen jezelf zeggen ‘zo, dat is weer eens een mooie Excel-sheet’ zal vast voorkomen, maar is denk ik een stuk zeldzamer. In veel kantoorbanen moet je namelijk dingen doen (vaak in Excel of een ander programma) waarvan nut en noodzaak helemaal niet zo duidelijk is. En daar gaat het mis, want dat levert een heel groot risico op voor verlies aan werkplezier, ervaren autonomie, betrokkenheid en uiteindelijk een groter risico op stress en burn-out.

Er is inmiddels een grote lijst (ik zal hem je besparen) van onderzoeken die uitwijzen dat het doen van zinvol en nuttig werk een groot aantal voordelen oplevert. Dus nee, zingeving is absoluut niet zweverig. De manier waarop er naartoe gewerkt wordt af en toe wel.

Wat is dan wel de manier om aan zingeving te werken?

Klein en praktisch denken wat mij betreft. Het gaat er vooral om dat je van jezelf weet wat je goed kan (kwaliteiten), leuk vindt om te doen (interesses), wat je belangrijk vindt in het leven (waarden) en hoe je in elkaar zit (persoonlijkheid). Dat is soms een kluif om boven water te krijgen, maar goed te doen, ook zonder wierook. Vervolgens kun je vaststellen waar je graag aan bij wil dragen en op welke manier je dat wil doen. Dat zou je een missie of een purpose kunnen noemen, maar ‘bedoeling’ is een prima Nederlands woord wat de lading ook dekt.

In dit proces begeleid ik mensen graag d.m.v. (loopbaan)coaching en trainingen in persoonlijk leiderschap. Dat doe ik met zo veel plezier omdat ik er in geloof dat we echt een stuk mooiere wereld kunnen bouwen als meer mensen zich eens afvragen: 'waar wil ik eigenlijk aan bijdragen?'

Raakt dit een snaar? Stel jij jezelf die vraag bewust of onbewust ook wel eens? Dan ga ik graag verder in gesprek!